ПРИВЕТСТВУЮ ТЕБЯ, ДОРОГОЙ ПОСЕТИТЕЛЬ! НАДЕЮСЬ,ЭТИ МАТЕРИАЛЫ ПОМОГУТ ТЕБЕ В УЧЕБЕ ИЛИ ПРЕПОДАВАНИИ УЧЕБНОГО ПРЕДМЕТА. УДАЧИ!

воскресенье, 28 февраля 2016 г.

Starożytne Igrzyska Olimpijskie w Grecji

OLIMPIA - leżała ona w Elidzie (zachodni i północno-zachodni Peloponez). Położona u zbiegu dwóch rzek - Alfejosu i Kladeosu. Miasto w którym co cztery lata, począwszy od 776r. p.n.e. (pierwsza zachowana lista zawodników igrzysk olimpijskich), odbywały się igrzyska sportowe ku czci Pana Niebios - Zeusa Gromowładnego. Między wzgórzami zarosłymi borem, wśród łąk zielonych w tzw. "świętym kręgu" - stały liczne świątynie i budowle przeznaczone na mieszkania dla kapłanów, ćwiczenia zawodników i magazyny darów składanych bogu przez przybyłych zawodników i gości.


Olimpia nie przypominała klasycznego greckiego miasta-państwa (polis), lecz raczej osadę świątynną, do której co cztery lata ściągały tłumy Hellenów z najodleglejszych krańców greckich ziem (również z tzw. Wielkiej Grecji - czyli południowej Italii, Sycylii, Cypru, kolonii czarnomorskich i z nadśródziemnomorskich greckich miast w Hiszpanii czy Galii). Na czas igrzysk olimpijskich uchwalano powszechny "pokój boży" obejmujący wszystkich Greków, za którego złamanie groziły surowe kary (zarówno dla całego miasta-państwa jak i poszczególnych obywateli). Igrzyska zawsze wypadały w drugą lub trzecią pełnię księżyca po przesileniu letnim (czyli w połowie sierpnia lub września).

Igrzyska Olimpijskie były też okazją do zarobienia dużych pieniędzy, tak więc do Olimpii ściągali prócz zawodników, trenerów, gości i gapiów, również pasterze którzy oferowali swoje owce, kozy i krowy na ofiary dla bogów (mniej zamożni kupowali króliki lub domowe i dzikie ptactwo).

Starożytna Olimpia:

Dołączona grafika


W centralnym punkcie miasta stała świątynia Zeusa, najwspanialsza ze wszystkich greckich przybytków Pana Niebios:

Dołączona grafika

Składki na budowę świątyni zaczęto zbierać w kilka lat po odparciu drugiego najazdu perskiego na Grecję (480-479r. p.n.e.), po zwycięstwach pod Salaminą (480r. p.n.e.) i pod Platejami (479r. p.n.e.), jako wotum dla boga który uratował Helladę od "medyjskiej niewoli". Budowa świątyni rozpoczęła się w 472r. p.n.e. i trwała przez szesnaście lat. Konsekracja świątyni Zeusa Olimpijskiego nastąpiła w 456r. p.n.e., budowniczym świątyni był niejaki Libon Elijczyk. Fundamenty świątyni zachowały się do dziś dnia w nienaruszonym stanie, i liczyły 64m długości na 27m szerokości. Na fundamencie znajdowały się 34 kolumny wykonane w porządku doryckim, o wysokości 10,53m. Kolumny wykonane zostały z wapienia muszlowego a dach świątyni zbudowany był z płyt marmurowych, zaś dekoracje rzeźbiarskie utworzono z marmuru paryjskiego (z wyspy Paros na Morzu Egejskim - który był jednym z najbardziej cenionych - marmuru o czystej bieli).

W samym centrum świątyni znajdowała się cella (miejsce przeznaczone do odprawiania obrzędów religijnych). Cella zajmowała ogromnej wielkości posąg Króla Bogów, dzieła Fidiasza (jednego z najsławniejszych greckich rzeźbiarzy, malarzy i architektów, żył ok. 480-430r. p.n.e.). Posąg Zeusa dzieła Fidiasza został zaliczony do jednego z siedmiu cudów starożytnego świata.

Posąg Zeusa Olimpijskiego:

Dołączona grafika

Dołączona grafika

Starożytne Igrzyska Olimpijskie, organizowane co cztery lata w Olimpii ku czci najwyższego z Bogów, były najważniejszym wydarzeniem wszystkich polis całej Hellady. Żadne inne igrzyska organizowane w Grecji (istmijskie, nemejskie, pytyjskie), nie cieszyły się taką estymą i poważaniem wszystkich Hellenów. Igrzyska Olimpijskie regulowały również grecką rachubę czasu. Hellenowie liczyli bowiem czas co cztery lata, gdy dane wydarzenie miało miejsce w roku organizowania olimpiady, wówczas mówiono że wydarzyło się to w pierwszym roku np. siedemdziesiątej siódmej olimpiady (472r. p.n.e.).

Rzymianie zaś odliczali czas od założenia miasta (ab urbe condita), dla nich więc rok 472 p.n.e. był 282 rokiem od wytyczenia przez mitycznych braci bliźniaków Romulusa i Remusa agger publicus i zaorania etrusco ritu - czyli granic osady (dzisiejsze badania archeologiczne prowadzone w pobliżu starożytnego Palatynu w Rzymie, pokazują że mit o dwóch braciach założycielach miasta, który w XX wieku traktowano jako piękną bajkę, może być prawdziwy. Zresztą w Rzymie na Palatynie w czasach świetności cesarstwa, pośród kamiennych i marmurowych świątyń, łuków triumfalnych i bazylik (Rzymianie traktowali bazylikę jako budynek administracji państwowej i sądowej, oraz jako "centrum handlowe"), stała tam maleńka drewniana chatka. Na pytania ciekawskich przybyszów którzy odwiedzali stolicę potężnego imperium, (liczącą wówczas (I-II w.), ponad 1 200 000 mieszkańców i będącą w swoim czasie najludniejszym miastem świata, swoją drogą dla porównania w początkach średniowiecza miasto liczyło ok. 60 tys. mieszkańców, miasto przybrało wówczas charakter bardziej wiejski, z centrum które stanowiła Bazylika św. Piotra, a na Forum Romanum praczki jeszcze w XIX wieku rozwieszały pranie), Rzymianie odpowiadali że jest to "Villa" Romulusa, pierwszy budynek wzniesiony w mieście. Owa "willa" wielokrotnie płonęła, m.in. podczas słynnego pożaru z 64r., z czasów panowania cezara Nerona, zawsze jednak była odbudowywana i rekonstruowana).

Filipejon - budynek w Olimpii w którym znajdowały się posągi królów macedońskich, wzniesiony po 338r. p.n.e.:



Dołączona grafika ЗАДАНИЕ

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Примечание. Отправлять комментарии могут только участники этого блога.